eindelijk....

En dan op donderdag 1 november werd ik gebeld op het werk dat ik inderdaad op woensdag 7 november geopereerd gaat worden. 's Morgens melden om 7.00u in het ziekenhuis. Lekker vroeg dan ben ik ook gelijk aan de beurt!
Op dinsdag 6 november ( vandaag dus) moet ik me melden op afdeling radiologie zodat ze een voorbereidend onderzoek kunnen doen. Ze willen de "poortwachter" vinden en aantekenen zodat ze morgen tijdens de operatie die makkelijk kunnen vinden en een gedeelte van verwijderen.
Dat is van belang omdat ze willen kijken of daar ook kwaadaardige cellen inzitten.
Ik wordt vanmiddag even radioactief ;-)

Op donderdag heerst de opluchting dat het daadwerkelijk zo is en gaat gebeuren.
Ik  heb die dag gewoon lekker gewerkt en had afleiding genoeg.
Aan het eind van de dag kreeg ik van collega's en familie Klein Entink prachtige bloemen cadeau.
Wat fijn dat iedereen zo mee leeft...ik werd er zo emotioneel van.
En dan ga je "afscheid" nemen  van iedereen.....iets dat ik eigenlijk helemaal niet wil!
Op vrijdagmorgen was er dan daadwerkelijk de laatste "werk" ochtend.
Geprobeerd "gewoon" te werken maar ik merkte dat de emoties bij mij heel hoog zaten.  een groepsknuffel aan het eind van de morgen was fijn en goed. Wat een warmte om me heen!

Die middag had ik afgesproken met een vriendin in Varsseveld en we hebben met het mooie weer heerlijk door de bossen gestruind. Gewoon lekker kletsen en van de natuur genieten; dat doet het altijd goed bij mij!

Zaterdag hebben we wat geklust in huis en 's middag lekker naar Doetinchem geweest om nieuwe schoenen te kopen voor Dick en gewoon wat shoppen en rondneuzen in de winkels. Koffie op een terrasje wat goed ging vanwege het mooie weer.

Zondag was het nog steeds mooi weer en hebben we 's ochtends de wandelschoenen aangetrokken en hebben we in de omgeving van Winterswijk gewandeld. Prachtig met nog wat mist en de zon die er dan doorheen prikt. Genieten!
Die middag gingen we alvast de verjaardag van Bram vieren in Arnhem. We hadden kadootjes gekocht en zijn met onze schoonouders daar naar toe geweest.

Wat wordt het ventje alweer groot en wat was het heerlijk om met hem een boekje te lezen of samen met hem te spelen met het speelgoed wat hij gekregen had.
Lekker knuffelen met het mooiste ventje wat er is!
Maar Daphne en Hajo vertelden goed nieuws....Bram krijgt er een broertje of zusje bij!
Het derde achterkleinkind van mijn schoonouders en het tweede kleinkind voor ons! Wow!
Weer een mijlpaal om naar uit te kijken en naar toe te leven!
Een reden te meer voor mij om de schouders er onder te zetten en " er voor te gaan"!
En opi en omi waren ook geroerd door het goede nieuws. Nummer 2 komt over een paar weken ter wereld en dan nummer 3 eind mei. Het nageslacht wordt steeds groter!

Maandag kwam de nieuwe hulp Bianca. Een moeder van een oud leerling van Dick. Heel rustig maar wel doorwerkend heeft ze geholpen met schoonmaken. Heel fijn want door allen toestanden van afgelopen weken was het er bij mij niet veel van gekomen. En al had ik tijd....het kwam me niet uit handen.

Daarna kwam collega Renate die bij mij wil gaan proberen door energie van boven door te geven de processen in mijn lichaam aan te zetten tot herstel en verbetering.
Ze heeft een eigen praktijk en behandeld daar ook mensen die om wat voor reden dan ook ergens mee zitten. Een veelzijdig en kundig persoon en als je dit leest  ga dan maar eens kijken op haar FB pagina Praktijk Essentie en Gevoel.
Zij gaf mij in ieder geval  op bepaalde plekken op mijn lichaam warmte door. Ik hoop dat dit ook gaat helpen in het proces van herstel. Ze komt elke week even langs om me te behandelen.
Zo lief.....

 Vriendin Mincke kwam 's middags en dat was goed om elkaar te zien en te knuffelen. We moesten echt even bijkletsen. We hebben allebei genoeg meegemaakt om elkaar te kunnen steunen in moeilijke tijden.
Gezellig gegeten met elkaar en oh, oh, wat hebben we veel gekletst en geknuffeld. Fijn om zulke vrienden te hebben !
En ook nu weer kaarten in de bus en veel bloemen sieren de kamer.

Straks dan  het onderzoek maar eerst even bij mijn moedertje langs....

Duimen jullie allemaal voor mij?

de volgende blog zal na de operatie zijn en hopelijk weer op weg naar herstel.