zekerheid

En dan op 18 oktober kregen we uitslag van het overleg met het Antonie van Leeuwenhoek ziekenhuis.
Dr. Kuizinga vertelde dat nu eerst de operatie gepland gaat worden waarbij ze alle klierweefsel zal verwijderen uit de borst.
De huid en tepel zal worden gespaard maar wel zo goed mogelijk schoon geschraapt.
Want ik had al aangegeven dat ik een reconstructie van mijn borst wil.
Wat een opluchting....niet weer een biopsie maar gelijk door naar de volgende ronde.
Er bestaat nog altijd kans dat ik achteraf behandeld moet worden met chemo therapie nadat de patholoog dit heeft onderzocht. Ook dit had het AVL aangegeven.
Maar eerst maar eens het kleine monster verwijderen uit mijn lichaam!
Ze vertelde ook dat na de operatie de plastisch chirurg de hoofdbehandelaar is/ wordt en die bepaald na de operatie wanneer ik naar huis mag en wanneer de drains er uit mogen en wanneer ik weer een BH mag dragen.
Nu heb ik zekerheid over het te volgen traject....nog niet alles is duidelijk in beeld maar het meeste toch wel.

Op 19 oktober een gesprek met de plastisch chirurg dr. Hofstede.
Alle mogelijkheden zijn op een rijtje gezet en we hebben gekozen voor een siliconen implantaat dat tegelijkertijd  na de amputatie geplaatst wordt.
Alles is opgemeten, beknepen ;-) , en gevoeld en hij heeft voor zichzelf besloten welk model het zal worden en dat is natuurlijk de mooiste!
De cupmaat was ok, de huid was ok, lichamelijke gezondheid was ok, gewicht was ok (!) nou wat wil ik nog meer? pffff
Later mag ik ook kiezen voor het "liften" van de rechterborst voor een symmetrisch geheel en dat is iets waar ik natuurlijk wel voor ga. Ik ben wel een beetje ijdel!
Gepraat over een te kopen BH voor na de operatie en dat ik 6 weken moet slapen in een "strandstoel stand".  Nou ik geloof dat ik die "stand" wel goed ken...hihi
Nu konden we met een opgelucht gevoel het familieweekend in gaan wat hierna ging komen.

Wat een geweldig weekend hebben we gehad en wat een mooi weer.
Een prachtig huis midden in de bossen van Kasterlee in België met nog een woonwagen als extra slaapruimte.
Het gevoel dat alle kinderen er waren inclusief Bram onze kleizoon heeft me heel goed gedaan.
Gewoon lekker rommelen in huis, spelletjes spelen, met Bram buiten spelen,  gesprekjes hier en daar... heerlijk.
Het hielp om mijn gedachten stil te zetten wat betreft de borstkanker maar gewoon lekker samen met mijn gezin te zijn. Lekker eten, veel eten, appeltaart eten, donuts eten en een wijntje of een biertje drinken, veel lachen.... het was genieten!
Op maandag Dick en ik nog een dagje voor onszelf die we besteedt hebben door bij Karlijn op het bedrijf langs te gaan en te bekijken. Heerlijk om je dochter zo enthousiast te zien en we hebben een mooie rondleiding gehad door het bedrijf.
Nog lekker even geshopt in Venlo en als afsluiter lekker eten bij de Holle Bus in Gaanderen.

En toen op dinsdag was het weer "aan de bak"  want we moesten naar de mama-care verpleegkundige en naar de anesthesist.
De mama-care verpleegkundige heeft precies verteld wat er gebeurt tijdens en na de operatie. Hoe ik erbij zal liggen, er wordt na de operatie warme lucht geblazen onder het ( niet te zware) dekbed om alles goed warm te houden. Er zal een behoorlijk druk op de borst te voelen zijn vanwege de nieuwe prothese.
Ik moet vooral goed aangeven als ik pijn krijg/ heb.
Zo zijn een aantal zaken doorgesproken. Ook zal ze nog navragen hoe het zit met het genetisch onderzoek dit op verzoek van ons. Of dit nu in gang wordt gezet( zoals gezegd bij dr. Kuizinga )of later.

10 dagen na de operatie is er een afspraak bij dr. Kuizinga over wat er uitgekomen is bij de patholoog.
Verder zijn er veel controles vooral door de plastisch chirurg om te kijken of alles goed heelt.

Ik merk wel dat weer veel op je afkomt maar ze helpen daar aan alle kanten om er goed doorheen te komen.
Ook Dick is er op gespitst om alles goed mee te krijgen en stelt veel vragen om meer duidelijkheid te krijgen.
Gelukkig nemen ze alle tijd voor ons.

Daarna naar de anesthesist en eerst ook nog naar iemand van de apotheek die even al mijn andere medicatie doornam.
En de anesthesist heeft  na nog van alles even gevraagd te hebben,  gekeken naar mijn ( grote :-) ) mond of daar een buisje  in kan liggen die zuurstof naar binnen brengt bij mij. ( geen tube)
Mijn bloeddruk was prima en conditie ook.
En hij verklapte de waarschijnlijke datum nl, 7 november.
Jammer, ik had op eerder gehoopt maar begrijp ook wel dat je zoiets niet zomaar even op het programma zet.
Alles is in gang gezet en nu op naar herstel!

En dan thuis het regelen van een bed die in de "strandstoel" positie kan staan bij het kruiswerk en een huishoudelijke hulp om ons te helpen in de tijd die komen gaat.
Bovendien een prachtige "luie" strandstoel voor in de kamer beneden gekocht bij Obelink.
Veel regelwerk maar gelukkig is mijn maatje die dat heerlijk vind om dat op zich te nemen.
Je wilt alles zoveel mogelijk geregeld hebben voor de tijd die komen gaat.
Nog even "gewoon" werken en proberen gedachten te verzetten.

We zijn nu 3 weken verder dan de 1e afspraak bij de huisarts....in welke wereld ben ik terecht gekomen.