jarig

9- 4- 2019

Vandaag is het mijn verjaardag en ik voel behoefte om weer eens een blog te plaatsen.
Het is lang geleden dat ik dit deed maar vandaag is er een reden om weer even te schrijven.


De afgelopen tijd ben ik bezig geweest om mijn uren weer op te bouwen op mijn werk.
De ene week gaat dat goed en de andere week kost me dat heel veel energie.
Dan zijn de privé afspraken haast teveel.
De balans is nog niet helemaal goed. Het betekend 's avonds op tijd naar bed en proberen lange nachten te maken.
Maar ook in de nacht komen er soms veel zaken voorbij in mijn hoofd.

Maar als zoals vandaag de zon weer schijnt en de avonden weer wat langer worden krijg je er toch meer zin in.
En er gebeuren ook prachtige dingen zoals bijvoorbeeld de vrijgezellen dag van Marianke.
Wat was het gezellig en wat hebben we een schik gehad samen met de zussen, schoonfamilie en vriendinnen van Marianke. We hebben veel lol gehad!
De andere voorbereidingen zoals kleding kopen voor de grote dag hebben we ook als gezin gedaan.
Weer zo'n mooie dag waarin we prachtige kleding hebben gekocht voor De Grote Dag!
Zo waardevol met de kids en man shoppen. Het was zo gezellig.....en we zijn nu allemaal geslaagd.
Weer een zorg minder.....

Ook kregen we de afgelopen periode het bericht dat mijn moeder zoals dat heet; uitbehandeld is.
Dat was schrikken en ook de boodschap dat ze misschien nog 3 tot 6 maand te leven heeft.
Ach....we hopen zo dat ze de bruiloften van haar kleinkinderen nog mee kan maken....
Maar dat is afwachten.

Vanmiddag haal ik haar in ieder geval op om samen mijn verjaardag te vieren.
We hebben ook samen haar verjaardag gevierd. Wat was dat een mooie dag samen met alle kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen.
Het was warm genoeg om op het terras te zitten zodat de kleintjes ( en de groten ;-) ) de speeltuin in konden. Iedereen was er en het was ontroerend om te zien hoe mijn moeder er van genoot! Wijzelf trouwens ook.

Het feit dat kanker zo een rol speelt in de familie doet me wel wat. Eerst Ruchama, dan mijn moeder en ik zelf het ook heb  gehad.( maar  wel door mag  gelukkig.)
Het zet je wel aan het denken.

Nu in de gesprekken met mijn moeder zijn er ook weer mooie momenten omdat we samen kanker hebben en elkaar heel goed begrijpen.
Maar toch het feit dat ik door mag en zij niet....vind ik nog een lastig ding.

Maar al met al hebben we heel veel moois om naar uit te kijken.
Dat houdt me positief. Maar soms zijn er ook momenten...de emoties zitten soms nog hoog!
Ik weet dat ik zelf nog herstellende ben en er veel energie daar naar toe gaat. En dat dan een bericht zoals dat van mijn moeder er hard in kan hakken.
Ik weet ook dat mijn moeder een mooie leeftijd heeft gehaald maar toch...het blijft je moeder!

Leven en dood zijn nu soms heel dicht bij elkaar en dat is een dubbel gevoel!