dinsdag 18 december.
Alle adviezen van vorige week geprobeerd wat meer na te leven.
Het leverde goede dagen op met veel rust en weinig last van alles.
Maar je hebt dan ook echt het idee dat je niets doet en dat moet ik accepteren dat dat beter is voor me.
Vorige week donderdag een rustige ochtend gehad en 's middags naar iemand gewandeld die me uitgenodigd had.
Heen en terug toch zo'n kleine 5 km. Maar met een pauze van ruim 1,5 uur.
Het was heerlijk en voelde goed! Genieten van de natuur en vriendschap en ik had dit toch maar mooi volgehouden! De rest van de dag was het "bankhangen".
Vrijdag was het ook weer het programma van de fysiotherapeute volgen.
Activiteit, rust, activiteit, rust enz.
's Middags heel gezellig mijn moeder met mijn zus op de koffie gehad.
Fijn om even weer bij te kletsen.
Zaterdag jaja....het wordt saai.... weer hetzelfde riedeltje.
Zondagmiddag moest het koor zingen( in Dinxperlo) en ik voelde me goed dus ik ging mee om te luisteren.
En ja, je weet dat je iedereen weer ziet en even met ze moet kletsen.
Maar het koor heeft zo mee geleefd dat ik het ook weer fijn vond om ze te zien.
Ook even naar de collega's van Seven Woman geweest en daar ook een praatje gemaakt.
We hebben zeer mee levende mensen om ons heen!
Terug bij het koor vond ik het heerlijk om ze te horen en te zien.
Iedereen weer even geknuffeld en toen het af was moest ik ook echt naar huis want ik was ineens doodop! Pfff...het vergt meer energie dan je denkt.
Maar je krijgt er veel liefde voor terug!
OP maandag weer rust en soms een wasje doen.
's Middags heeft Renate me weer behandeld en dat voelde echt heel goed! Ik voelde de warmte stromen.
Fijn weer bij gekletst en haar een klein presentje mee gegeven ook als dank voor het trouwe komen op maandag en me dan te behandelen.
Ik merk dat de rust me echt veel brengt...mezelf tegen komen heb ik deze week nog niet gehad.
Te vroeg gezegd....
Vandaag ( dinsdag) merkte ik dat het wat minder was en dat werd in de loop van de dag steeds meer.
Na de fysiotherapie kwam er een vriendin en dat was heel fijn dat ze er was.
We hadden elkaar lang niet gezien en dus ook veel te kletsen.
Nadat ze weg was en na het broodeten was het echt prut. "Pap" in de benen en doodmoe.
Dus maar weer proberen te slapen en uit te rusten.
Het werd iets beter maar de "pap" was nog niet weg.
Mezelf er wel toe gezet om vanmiddag een boodschapje te doen in het dorp.
Morgen hoop ik weer een betere dag....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten